Sluit je aan

Planten, bomen en dieren

Vragen en antwoorden

Het geel worden en afsterven van de buxus wordt waarschijnlijk veroorzaakt door een schimmel. Symptomen zijn het afsterven van dunne wortels en het bruinzwart verkleuren van de grotere wortels. Onder de schors van de stam is een roodachtige of bruinzwarte verkleuring te zien. De schimmel heet Phytophthora cinnamomi, in het Nederlands wortelrot. Voor de hobbyist zijn geen middelen beschikbaar om deze ziekte te bestrijden. Verwijder de planten samen met de grond rondom de wortels. Het is het beste om de eerste 5 jaar geen nieuwe buxus op deze plaats te planten. Verbeter de drainage van de grond: een slechte drainage kan het ontstaan en de verspreiding van de ziekte bevorderen.

De beste manier om clematis te stekken is door middel van een zogenaamde tussenstek. Je neemt een stukje van de stengel met enkele blaadjes. Zorg ervoor dat je de stengel vlak boven het blad afsnijdt. Plaats de stengelstukjes in een bakje met stekgrond en bedek het bakje met een glasplaat of plastic folie. Zorg ervoor dat de stekken voldoende licht krijgen, maar bescherm ze tegen direct zonlicht.

Clematis is in principe een winterharde plant. Jonge stekken kunnen echter wel wat bescherming gebruiken. Ze beschikken nog niet over een goed ontwikkeld wortelgestel en kunnen zich in moeilijk omstandigheden nog niet goed genoeg redden. We raden u aan de stekken op een koele, maar wel vorstvrije plaats te bewaren.

Een haag van Cupressocyparis leylandii kun je het beste snoeien in mei-juni, zodra het gevaar van nachtvorst geweken is, en eventueel nog een tweede keer begin september. Later snoeien is niet aan te raden. Een net gesnoeide haag is namelijk extra vorstgevoelig.

Dat kan nog tot in oktober, maar zet de maaier op een hogere stand (meestal de hoogste stand), zodat het gras niet te kort de winter in gaat. Het is in oktober vaak heel handig om met het maaien ook het afgevallen blad van het gazon te halen (alleen als je een opvangbak hebt natuurlijk). Is dat niet het geval, dan het afgevallen blad regelmatig weghalen, anders verstikt het gras. Zie ook infosheet: Het gazon.

De hop (Humulus lupulus) is een snelgroeiende klimplant, die in een recordtempo pergola’s, oude bomen of muurtjes kan bedekken. De plant is vooral populair vanwege de hopbellen, die alleen aan de vrouwelijke planten verschijnen. De bellen worden van oudsher gebruikt bij de bereiding van bier en geven bier de karakteristieke bittere smaak. Hop heeft een rustgevende werking, vandaar dat de bellen ook worden gebruikt in slaapdrankjes. De jonge scheuten van de hop zijn eetbaar en kunnen zowel rauw als gestoofd in gerechten worden verwerkt. De ranken met de hopbellen tot slot kunnen uitstekend gebruikt worden als decoratiemateriaal, bijvoorbeeld om te draperen over kasten of tafels of door ze te verwerken in kransen of bloemstukken. De ranken drogen mooi op, al verliezen de bellen wel hun lichtgroene kleur.

De hortensia die het meest in tuinen wordt toegepast, is de Hydrangea macrophylla, de hortensia met de roze of blauwe ‘bloembollen’. In het voorjaar snoei je de uitgebloeide takken met hooguit 30 cm. in tot op de dikke knoppen, waaruit straks weer de bloeischeuten groeien. Snoeien in najaar of winter is niet aan te raden. Enerzijds omdat je dan de vaak fraaie aanblik van de uitgebloeide bloemen moet missen, anderzijds omdat de uitgebloeide bloemen bescherming bieden aan de overwinterende bloemknoppen die volgend jaar zullen gaan bloeien. Wordt de plant te groot, dan kun je hem ook een keer rigoureus terugsnoeien, tot iets boven de grond, maar dan moet je er wel op rekenen dat hij dit jaar niet bloeit.

De meest toegepaste vermeerderingsmethode is stekken. U neemt in de zomer een jonge scheut van 10 tot 15 cm van de moederplant. Zet deze scheut in een bakje met stekgrond. Na enige tijd zal de scheut gaan wortelen. Oleanders kunnen overwinteren in een vorstvrije kas.

De hortensia die het meest in tuinen wordt toegepast, is de Hydrangea macrophylla, de hortensia met de roze of blauwe ‘bloembollen’. In het voorjaar snoeit u de uitgebloeide takken met hooguit 30 cm. in tot op de dikke knoppen, waaruit straks weer de bloeischeuten groeien. Snoeien in najaar of winter is niet aan te raden. Enerzijds omdat u dan de vaak fraaie aanblik van de uitgebloeide bloemen moet missen, anderzijds omdat de uitgebloeide bloemen bescherming bieden aan de overwinterende bloemknoppen die volgend jaar zullen gaan bloeien. Wordt de plant te groot, dan kunt u hem ook een keer rigoureus terugsnoeien, tot iets boven de grond, maar dan moet u erop rekenen dat hij dit jaar niet bloeit.

Groentjes: infosheets